Wat gaan we doen met de zomervakantie? Dit is de vraag die elk jaar terugkomt. Vervolgens valt deze vraag uiteen met ontelbare vervolgvragen: wat gaan we doen en wanneer? In of buiten de schoolvakanties? Met of zonder onze studerende kinderen? Met het vliegtuig en lekker ontspannen vertoeven in een leuk appartement met zwembad? Of toch liever met een camper op pad, de vlinders achterna? Om het nog maar niet te hebben over de vraag: hoe lang blijven we weg of waar gaan we precies naartoe? De jaarlijkse keuzestress is toegeslagen.
Zonder kinderen op vakantie
Afgelopen winter was er geen ruimte in mijn hoofd om überhaupt over zoiets als een zomervakantie na te denken. Na een jaar van intense familiezaken en het regelen van de gevolgen ervan (naast het verhuizen van kinderen naar hun nieuwe studentenkamers en het opbouwen van mijn bedrijf) kon een zomervakantieplanning er niet bij. Daarbij is de tijd aangebroken dat het niet meer vanzelfsprekend is dat onze kinderen meegaan op vakantie. Zij willen het nog wel, maar manlief en ik willen deze keer met z’n tweeën. Dat was vorig jaar al voelbaar. De kinderen hebben inmiddels zo’n ander ritme en andere interesses. Wij wilden het één en zij het ander; onze vakantiebehoeften zijn duidelijk veranderd. Dus wij willen zonder onze dochters op zomervakantie, hoe lief ze ons ook zijn.
Hoe wintersport anders voelde
Dit jaar zijn we wel met onze kinderen (voor het eerst sinds acht jaar) weer op wintersportvakantie gegaan. Voorheen was een wintersportvakantie in de schoolvakantie nauwelijks te betalen. Maar nu de schoolplicht voorbij is, kunnen we buiten de schoolvakanties om gaan. Colleges kun je tenslotte ook online terugkijken. Tijdens de wintersport is de vakantie-invulling relatief eenvoudig: skiën, huisje, samen. Ieder met hetzelfde doel en toch ruimte om je eigen plan te trekken. Het was fantastisch. We zijn nu actief aan het sparen voor volgend jaar, mét de kinderen.
Hooguit een dagje weg
Er was een tijd dat mijn ouders niet met ons op vakantie gingen. Dat was gewoon niet mogelijk met een boerderij en de dagelijkse verzorging van koeien en varkens. We gingen hooguit een dagje uit naar een pretpark of naar het water. Van skivakanties had ik in mijn jeugd überhaupt nog nooit gehoord. Gelukkig waren er wel de schoolreisjes met ons kleine buurtschooltje. De twee hoogste klassen gingen in drie auto’s op weg aan het eind van het schooljaar. Het ene jaar naar Zeeland en het andere jaar naar Luxemburg.
Mijn eerste keer in het buitenland
Het schoolreisje naar Luxemburg was mijn eerste keer naar het buitenland. Er ging een wereld voor mij open. We reden door de heuvels in Zuid-Limburg en overnachtten in een jeugdherberg in Vaals. We zongen liedjes in de auto, we deden spelletjes en we klommen over de stenen in een van de snelle riviertjes in België. Ten slotte kwamen we aan in Vianden. Een enorm middeleeuws kasteel torende boven de stad uit. En dat wilden wij ontdekken. De geschiedenis strekte zich uit voor onze ogen. Mijn geluk kon niet groter zijn.
Een week in Valkenburg
Met de zomervakantie voor de deur vroeg mijn vader dat jaar aan mij: “Stel dat je op vakantie zou kunnen, waar zou je dan heen willen?” Ik twijfelde geen moment, ik wilde weer naar Limburg, België en Luxemburg. “Dat gaan we regelen” zei hij. “Morgenvroeg moet je je tas hebben gepakt, dan gaan we naar Limburg.” Ik was sprakeloos, ik kon het niet geloven. Maar het was waar. We gingen met ons gezin in een stacaravan naar Valkenburg. Een hele week op vakantie! Op een echte camping, waar ook een zwembad was.
De koeien werden verkocht
Mijn ouders hadden in de maanden daarvoor hun koeien verkocht. Melk aanleveren in melkbussen was niet meer rendabel. Je kon als boer niet meer meekomen wanneer je geen melktank had. Schaalvergroting had zijn entree gedaan. Zijdelings had ik wel meegekregen dat de koeien weg moesten. Ook had ik wel iets gezien dat er een grote schuur in aanbouw was, voor de uitbreiding van het aantal varkens. Maar in mijn kinderbrein had ik niet het verband gelegd tussen het ‘wegdoen’ van de koeien en op vakantie gaan. Mijn oom en tante waren geregeld bij ons op de boerderij geweest om proef te draaien, zodat wij een week op vakantie konden gaan. Ook dat had ik niet geregistreerd als bijzonder.
De meest bijzondere van alle vakanties
Deze vakantie was in mijn herinnering de meest bijzondere van alle vakanties. Het regende een groot deel van de week. Mijn moeder had welgeteld één theedoek ingepakt en veel te weinig handdoeken. We kochten regenlaarzen in de stad en hadden lol met andere kinderen op de camping. De speeltuin lag naast onze caravan en elke dag keek ik vanuit het stapelbed door het kleine raampje naar mijn nieuwe uitzicht.
Daarna volgden meer vakanties in Limburg. Er werd een kleine caravan aangeschaft die een vaste plek op een camping kreeg. Het voelde als klein geluk in het groot.
Wat dit zegt over jouw bedrijf
Misschien is dat wel wat deze tijd soms zo ingewikkeld maakt: er is zoveel keuze! De vraag ‘wat wil je eigenlijk’ is niet alleen voor de zomervakantie. Je loopt er ook tegenaan bij het organiseren van je bedrijf. Het gaat zelden vanzelf. Je hebt keuzes te maken. Soms klein, soms groter dan je vooraf kunt overzien. Dat zie ik als financieel coach terug bij ondernemers. Het verlangen naar verandering en andere keuzes is er wel, maar het overzicht ontbreekt om er ook echt iets mee te doen.
Zij & Cijfers
Wil je meer overzicht en richting in je bedrijf? Lees hier hoe ik ondernemers help bij keuzes maken.
Ik ben Anita Udink, financieel coach & NLP master practitioner voor ondernemers die bewust kiezen voor zakelijke én persoonlijke groei. Ik help jou van een happy geldmindset tot een stevig financieel fundament. Daarbij gebruik ik kleurpsychologie als tool voor verdieping.
